Na wzór tych trzech szkół powstały inne, z których niektóre również przyjęły nazwę szkół książęcych np. Szkoła Książęca w Schwerinie (założona w 1553 roku przez księcia Jana Albrechta, w Heilsbronnie (założona na miejscu zamkniętego klasztoru w 1582 roku przez margrabię Jerzego Fryderyka Hohenzollerna, Joachimsthalsches Gymnasium (założone w 1607 roku w Joachimsthal w Brandenburgii.
Dla uczniów z niezamożnych domów utrzymanie było w dużym zakresie bezpłatne. O przyjęciu decydowała tylko stałość w wierze, talent i pilność. Uczniowie otrzymywali humanistyczne wykształcenie z języka łacińskiego, greckiego, hebrajskiego, historii oraz arytmetyki i muzyki. W szkołach tych panowała ostra klasztorna dyscyplina.
Założenie szkół książęcych było bez wątpienia odważnym krokiem w rozwoju oświaty w albertyńskiej Saksonii, która świadczy o dużej dalekowzroczności 22-letniego księcia Maurycego. Szkoły te były wzorem dla wielu innych szkół. Przez stulecia ich istnienia wielu wybitnych przedstawicieli życia duchowego do nich uczęszczało np.