Po powrocie początkowo gospodarował w odziedziczonej po swym stryju Kamionce Wołoskiej, ale dość szybko przeniósł się do Lwowa, gdzie otworzył znaną kancelarię adwokacką. Był także właścicielem majątków Sarniki w pow. bóbreckim oraz Głobikówka w pow. pilzneńskim.

W okresie powstania styczniowego współpracował z władzami powstańczymi, posiadając dobra Sarniki współdziałał w przechodzeniu kordonu przez powstańców. Wytoczono mu za to śledztwo we wrześniu 1863.

Poseł do Sejmu Krajowego Galicji I, II, III i IV kadencji (1861–1882), wybrany w I kurii (wielkiej własności ziemskiej) obwodu Żółkiew, z okręgu wyborczego Żółkiew na miejsce Leona Sapiehy, który, zdobywszy mandat w innym okręgu, nie objął goStanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914, Warszawa 1993, Wykaz Członków Sejmu krajowego królestwa Galicyi i Lodomeryi, tudzież wielkiego xięstwa Krakowskiego 1863. Lwów, 1863.. Był zwolennikiem polityki ugodowej, zwanej potocznie utylitarną. Jako bliski współpracownik Agenora hr. Gołuchowskiego, znalazł się w gronie „mameluków”. Na terenie Sejmu w roku 1865 referował projekt ustawy gminnej i o wprowadzeniu sądów pokoju. W I. 1869 i 1870 zajmował się nadaniem statutu dla m. Lwowa. Był także czynny w nowelizacji ordynacji wyborczej do Sejmu, a także przy uchwalaniu ustawy budowlanej dla miast i miasteczek.