Przypomniał, że Towarzystwo odstąpiło Dublany pod warunkiem, „aby językiem wykładowym był polski i wyraźnie zawarowało, że w razie, gdyby język polski przestał być wykładowym, raczy swą darowiznę za odwołaną”. To był tylko pretekst, gdyż zastrzeżenie to dotyczyło języka niemieckiego, a przecież wprowadzenie języka wykładowego ruskiego nie eliminowałoby wykładów w języku polskimArtur Górski, Jan Czajkowski – opiekun polskich szkół, „Kurier Galicyjski” z 18–31 marca 2011, s. 26 online [30.11.2022].
Poseł do austriackiej Rady Państwa II kadencji (20 maja 1867 – 31 marca 1870), III kadencji (15 września 1870 – 10 sierpnia 1871), IV kadencji (13 stycznia 1872 – 21 kwietnia 1873), V kadencji (2 grudnia 1874 – 22 maja 1879), wybierany w kadencjach II – IV z galicyjskiej kurii I (wielkiej własności ziemskiej) zaś w kadencji V – z kurii I w okręgu nr 11 (Żółkiew, Rawa, Sokal). W parlamencie austriackim należał do Koła Polskiego, którego w latach 1867–1870 był wiceprezesem. Był także wybierany kilkakrotnie do Delegacji Wspólnych (m.in. w 1868 i 1869), a w roku 1867 delegowano go wraz z 5 posłami polskimi z łona Izby Panów do Komisji Konstytucyjnej, uczestniczył także w komisji petycyjnejProtokoły Koła Polskiego w wiedeńskiej Radzie Państwa (lata 1867–1868), oprac. i wstęp Zbigniew Fras i Stanisław Pijaj, Kraków 2001, s. 189–190.