thumb|John Singer Sargent, Artysta w Simplon, około 1909 thumb|Winslow Homer, Artyści malujący w White Mountains, 1868, Portland Museum of Art Plener ( – na świeżym powietrzu) - forma działalności artystycznej – twórczość artystyczna na zewnątrz, inspirowana naturą, powstająca w bezpośrednim kontakcie z naturą, polegająca na utrwalaniu w twórczości malarskiej krajobrazu, otwarta przestrzeń pod gołym niebem jako miejsce i temat pracy artysty, pobyt grupy artystów w jakiejś miejscowości, poświęcony pracy twórczej.
Twórczość plenerowa, malowanie krajobrazu bezpośrednio z natury w przestrzeni otwartej, stała się popularna w XIX wieku dzięki francuskim malarzom barbizończykom i impresjonistom. Malarstwo plenerowe stało się fundamentem impresjonizmu, rewolucjonizując podejście do koloru i cienia, które przestały być statyczne, a stały się dynamicznym zapisem konkretnej chwili i nastroju. Przyczyniły się też do tego dwa wynalazki: przenośne, lekkie sztalugi plenerowe i farby w tubkach. Obrazu niekiedy dopełniał mniejszy lub większy biały parasol, dający równo rozproszone światło na płaszczyznę płótna. Propagatorami malarstwa plenerowego we Francji byli Camille Corot, Claude Monet, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir, Vincent van Gogh.