Jan Surzycki herbu Gierałt (ur. 24 grudnia 1898 w Grojcu, zm. 9 maja 1921 pod Starym Koźlem) – podporucznik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, uczestnik III powstania śląskiego, harcerz, student Studium Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Urodził się 24 grudnia 1898 w Grojcu, w ówczesnym powiecie chrzanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Stefana (1864–1936), profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego i Zofii z Niecielskich (1874–1957), działaczki narodowej i społecznej. Jego chrzestnym ojcem był Stanisław Witkiewicz. Od 1901 mieszkał z rodziną w Czernichowie, a od 1909 w Krakowie, gdzie uczęszczał do III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego.
Związał się ze skautingiem krakowskim od początku jego istnienia; założył na początku 1912 zastęp „Orły”, który pod jego kierunkiem działał od marca tego roku na terenie III Gimnazjum. m.in. wydawał w 1913 własne (a potem całej drużyny) pisemko „Czuwaj”. W styczniu 1916 zreorganizował 5. Krakowską Drużynę Skautową im. ks. Józefa Poniatowskiego, którą następnie kierował do sierpnia 1917. Równocześnie od lutego do lipca 1917 był drużynowym 3. Krakowskiej Drużyny Skautowej im. Kazimierza Pułaskiego.