Część zniszczeń naprawiono w XVII i XVIII wieku. W 1883 roku rozpoczęto zakrojone na szeroką skalę prace renowacyjne, podczas których pod okiem Johna Loughborougha Pearsona kompletnie przebudowano wewnętrzne kolumny, prezbiterium oraz zachodni fronton. Prócz tego dodane zostały ręcznie rzeźbione stalle i pulpit, katedra oraz marmurowe posadzki i ołtarz. Z centralnej wieży zniknęły blanki co obniżyło jej wysokość.

Współczesność Wczesnym wieczorem 22 listopada 2001 roku w katedrze wybuchł pożar; początkowo uważano, że został wzniecony celowo wśród plastikowych krzeseł składowanych w zachodniej części nawy bocznej. Pożar wybuchł w dość pechowym momencie, jako że trwająca odnowa malowanego, drewnianego sufitu była niemal na ukończeniu. Na szczęście ogień został spostrzeżony przez kościelnego co umożliwiło szybką akcję służb pożarniczych. Oleisty dym unoszący się z plastikowych krzeseł pokrył większość budynku lepką, czarną warstwą. Centrum ognia znajdowało się w pobliżu organów – uszkodzenia spowodowane przez ogień, a następnie wodę były tak znaczne, iż instrument wymagał gruntownego remontu.