thumb|185px|Łeś Martowycz Łeś Martowycz, właśc. Ołeksa Semenowycz Martowycz, , właśc. (ur. 12 lutego 1871 w Targowicy, zm. 11 stycznia 1916 w Pogorzelisku) – ukraiński pisarz i działacz społeczny. Doktor praw.
Urodził się w biednej, chłopskiej rodzinie. Jego ojciec sam nauczył się pisać, dzięki czemu zyskał posadę wiejskiego skryby i wzbogacił się.
Po zakończeniu wiejskiej szkoły, w 1882 roku wstąpił do polskiego gimnazjum w Kołomyi. Tutaj poznał swoich przyszłych przyjaciół – Wasyla Stefanyka i Iwana Semaniuka (Marka Czeremszynę). W 1889 opublikował swój pierwszy utwór – opowiadania Neczytalnyk. W 1890 roku został wydalony z gimnazjum w Kołomyi (za „ostre społecznie” artykuły w prasie). Przeniósł się do gimnazjum w Drohobyczu i tam je ukończył. W 1891 r. jego opowiadanie Lumera zostało opublikowane w czasopiśmie „Narod”, którego redaktorem był Iwan Franko. W 1892 roku rozpoczął naukę na Uniwersytecie w Czerniowcach, na wydziale prawa. W 1895 roku zdał egzamin i otrzymał prawo pracy jako pomocnik adwokata. Jeździł po okolicznych wioskach i pomagał chłopom uczyć się czytać, przywoził im książki i gazety. Był czynnym działaczem Ukraińskiej Partii Radykalnej.