Analiza thumb|350px|Umiejscowienie poszczególnych scen cyklu, wraz z numeracją według porządku chronologicznego: 1 – Wjazd Jezusa do Jerozolimy, 2 – Ostatnia Wieczerza, 3 – Modlitwa w Ogrójcu, 4 – Pojmanie, 5 – Chrystus przed Annaszem, 6 – Chrystus przed Kajfaszem, 7 – Chrystus przed Herodem, 8 – Samobójstwo Judasza, 9 – Piłat umywający ręce, 10 – Biczowanie, 11 – Cierniem Koronowanie, 12 – Niesienie Krzyża, 13 – Gra w kości o szatę Chrystusa, 14 – Ukrzyżowanie, 15 – Złożenie do Grobu, 16 – Zstąpienie do Otchłani, 17 – Zmartwychwstanie, 18 – Noli me tangere, 19 – Wędrówka do Emaus, 20 – Objawienie się Chrystusa apostołom, 21 – Zwątpienie św. Tomasza, 22 – Wniebowstąpienie Pasja toruńska charakteryzuje się syntezą typowej dla gotyku stylizacji z próbami realistycznego, mimetycznego odtworzenia rzeczywistości. Pojawiają się w kompozycji elementy statyczne i dynamiczne, płaszczyzny i przestrzeni, cechy wskazujące jednocześnie na prostą, rudymentarną z jednej strony i bardzo wysublimowaną z drugiej percepcję biblijnych wydarzeń. Całość tworzy swoistą bogatą kompilację, będącą syntezą dwóch rzeczywistości: biblijnej i średniowiecznej.