Projekt ten został zarówno w Jekaterynburgu, jak i w stołecznym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych został uznany za zbyt pompatyczny i drogi w realizacji. Blokada budowy przez władze miasta doprowadziła do konfliktu między Kożewnikowem i Klewakinem z jednej strony a merem Iwanem Simanowem. Sprawa roztrząsana była na łamach lokalnej prasy, a mediować między zainteresowanymi stronami próbował gubernator permski.
W 1894 roku po przejściu na emeryturę mera Simanowa projekt ponownie wpłynął do rozpatrzenia w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i kolejny raz został odrzucony. Zdecydowano się więc na rozwiązanie kompromisowe, zadowalające wszystkie strony sporu, to jest wykonanie kopii już istniejącego w Rosji monumentu. Wybór padł na jeden z moskiewskich pomników Aleksandra II, autorstwa Michaiła Pietrowicza Popowa. W 1900 roku władze Jekaterynburga kupiły od wdowy po Popowie prawa do wykonania kopii pomnika. Elementy pomnika zostały wykonane w zakładach położonych na Uralu. Pierwsza wersja rzeźby imperatora była gotowa w 1903 roku, ale z uwagi na jej kiepską jakość wykonania, nie zyskała ona uznania u przedstawicieli władz miasta. W innym zakładzie wykonana została więc nowa.