Bitwa pod Kalazinem – nierozstrzygnięte całodzienne starcia wspierającej Dymitra Samozwańca II najemnej jazdy składającej się z oddziałów polsko-litewskich pod dowództwem Jana Piotra Sapiehy z okopanymi nad Wołgą oddziałami moskiewskimi Michaiła Skopina-Szujskiego i około 300-osobowym oddziałem szwedzkim pod dowództwem Kristera Some. Podczas wojny domowej w Carstwie Rosyjskim car Wasyl Szujski zawarł w lutym 1609 sojusz ze Szwecją, w związku z czym do wojsk Szujskiego dołączyły oddziały szwedzkie. W kierunku Kolazina naprzeciw przeprawiającym się przez Wołgę wojskom wiernym Szujskiemu ruszyły wspierające Dymitra Samozwańca II pułki Sapiehy, Aleksandra Zborowskiego (kozackie chorągwie Tyszkiewicza i Kalinowskiego), rotmistrza Wielamowskiego, Budziłły (chorągiew husarii i petyhorcy Czaplińskiego), pułk Stanisława Bąka Lanckorońskiego, kozacy Kostanieckiego.
Opis starcia Oddziały moskiewskie po przeprawieniu się przez Wołgę, chcąc uniknąć ataku jazdy Jana Piotra Sapiehy, ukryły się za opartymi o rzekę fortyfikacjami polowymi.