Uczestniczył również w akcji odczytowej PZZ oraz współpracował z pismami „Front Zachodni” i „Morze i Kolonie”, w których najczęściej podpisywał swoje artykuły kryptonimem B.S. Od 1929 był jednocześnie członkiem komisji mającej przedstawiać kandydatów do odznaczeń spośród członków OMN, która działała przy Głównej Komisji Odznaczeniowej, a od 1930 przy Komitecie Krzyża i Medalu Niepodległości. W czerwcu 1931 w Warszawie na II Zjeździe Związku Seniorów OMN i ZPMD wygłosił referat pt. „Nasza młodzież”. W 1938 objął stanowisko redaktora naczelnego w powołanym nowym piśmie „Naród i Państwo” w miejsce organu Związku Patriotycznego „Przełom”. Był równocześnie od 1938 zastępcą sekretarza generalnego Instytutu Badań Spraw Narodowościowych.

Pracował jako referent aprowizacyjny Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy w czasie kampanii wrześniowej 1939 i obrony Warszawy. Podczas okupacji pozostawał początkowo bez stałej pracy. Był w okresie lipiec–październik 1941 i ponownie maj–październik 1942 kierownikiem nadzoru w administracji sadu w majątku Skorczyce na Lubelszczyźnie. Był od stycznia 1943 do wybuchu Powstania Warszawskiego delegatem aprowizacyjnym Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy i mieszkał wówczas przy ul. Zajęczej.