AutoDock, AutoDock Vina, UCSF DOCK, Glide, Gold, FlexX.

Metody bazujące na strukturze ligandu Znając strukturę związku (związków) oddziałujących na dane białko, przeszukuje się bibliotekę wirtualną pod kątem związków podobnych do związków aktywnych. Zakłada się tym samym, że związki podobne do znanych związków aktywnych będą również aktywne. W zastosowaniu tego typu metod nie jest konieczna znajomość struktury białka.

Istnieją różne metody wyszukiwania związków podobnych.

Farmakofory Dla związku (związków) aktywnych określa się pewne cechy charakterystyczne (np. układ wiązań, pierścieni, donorów i akceptorów protonów) wraz z ich przestrzennym rozmieszczeniem. Układ taki zwany jest farmakoforem. Następnie na jego podstawie przeszukuje się bibliotekę w poszukiwaniu związków mających podobny przestrzenny rozkład cech.

thumb|center|800px|Farmakofory, screening bibliotek

Fingerprinty Dla związku aktywnego oblicza się jego fingerprint (ang: odcisk palca) – wektor bitów kodujący jego strukturę chemiczną: układ wiązań, grupy funkcyjne itp. Analogiczne fingerprinty liczy się dla każdego związku z biblioteki.