Wilhelm Stanisław Józef Siemieński-Lewicki (ur. 4 kwietnia 1827 w Pawłosiowie, zm. 17 sierpnia 1901 w Chorostkowie) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji III i IV kadencji (1870–1882), c.k. szambelan i tajny radca, członek Izby Panów w Wiedniu, hrabia, ziemianin.
Życiorys Był synem Konstantego Siemieńskiego, właściciela dóbr w Galicji, c.k. szambelana i Olimpii Lewickiej (córka Józefa Kalasantego Lewickiego). W 1848 wstąpił do Gwardii Narodowej we Lwowie, pełnił funkcję sierżanta szwadronu kawalerii pod dowództwem Ludwika Jabłonowskiego, następnie komendanta szwadronu. W 1856 poślubił Zofię Lewicką, jedyną córkę Kajetana (brat ww. Olimpii), założyciela ordynacji chorostkowskiej. Po śmierci teścia otrzymał 7 grudnia 1869 zezwolenie cesarskie na połączenie swojego nazwiska z nazwiskiem żony, co dawało mu równocześnie prawa do ordynacji. Działalność polityczną rozpoczął 23 września 1871, gdy został wybrany na posła do Sejmu Krajowego w IV kurii obwodu Czortków, z okręgu wyborczego nr 10 Kopyczyńce-Husiatyn. Posłował do 1882, wcześniej 22 lutego 1869 otrzymał tytuł c.k. szambelana. Był dożywotnim członkiem Izby Panów w Radzie Państwa (od 19 grudnia 1872 do 17 sierpnia 1901)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 368, 372, 378-380, 389, 397, 398, 403-406, 414, 423, 431.