Edward Kozłowski (ur. 21 marca 1918 w Suchodołach, zm. 9 grudnia 1974 we Wrocławiu) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego.
Życiorys Edward Kozłowski urodził się 21 marca 1918 w Suchodołach na Wołyniu. W 1941 został powołany do Armii Czerwonej. Został oficerem 3 batalionu inżynieryjno-budowlanego. Pod koniec sierpnia 1943 przeniesiony do Wojska Polskiego i skierowany do 2 Dywizji Piechoty, a stamtąd do Centralnej Szkoły Podchorążych w Riazaniu, do kompanii podchorążych saperów. Po jej ukończeniu w sierpniu 1944 roku został skierowany do formowanej 4 Brygady Saperów. Brał udział w jej organizowaniu, a następnie jako dowódca kompanii saperów w lutym 1945 uczestniczył w rozminowywaniu Warszawy i potem przeszedł z brygadą cały szlak bojowy.
Po wojnie uczestniczył w rozminowywaniu Podkarpacia i zachodniej części przyczółka sandomierskiego. 25 czerwca 1945 roku został ciężko ranny – utracił część stopy. W okresie swej wieloletniej trudnej służby wojskowej cały czas był w linii, przeważnie na stanowiskach dowódczych, od dowódcy kompanii do dowódcy brygady saperów włącznie. Ze stawianych mu zadań wywiązywał się właściwie, również podczas licznych wówczas ćwiczeń z wojskami. Dbał o dobre wyszkolenie i zdolność bojową podległych pododdziałów. Podczas ćwiczeń i inspekcji osiągał dobre wyniki.