Kazimierz Tokarz (ur. 12 listopada 1920 w Jarosławiu, zm. 24 lipca 2001 tamże) – polski nauczyciel, wojskowy i działacz kombatancki, więzień obozu Auschwitz.
Życiorys Urodził się 12 listopada 1920 w Jarosławiu jako syn Stanisława (1882-1971) i Stanisławy Tokarz (1885-1967). Jego ojciec prowadził zakład ślusarski. Matka prowadziła gospodarstwo o domowe. Miał trzy siostry Wandę, Zofię Wlazło (1913-1980) i Matyldę oraz brata, inżyniera leśnictwa, Zygmunta. W 1939 ukończył naukę w II Państwowym Gimnazjum im. Augusta Witkowskiego w Jarosławiu. W pierwszych dniach września 1939 pełnił funkcję komendanta odcinka obrony przeciwlotniczej w Wojennym Pogotowiu Harcerskim. Po 17 października walczył jako żołnierz w pociągu zmierzającym na pomoc Lwowowi oblężonymi przez Niemców. Dostał się do niewoli sowieckiej, a następnie do niemieckiej. Po powrocie do Jarosławia związał się z organizacją konspiracyjną „Orzeł Biały” podlegającą pod Kraków pod dowództwem por. rez. Bronisława Lewickiego. Został mianowany zastępcą por. rez. Bronisława Lewickiego jako jedyny harcerz. Przyjął pseudonim ,,Kaja" i ,,Kato" K. Tokarz Nie tracić nadziei, Rzeszów 2000, s. 52-53.