Po ustanowieniu autonomii galicyjskiej (1867) wybrany z grupy większych właścicieli ziemskich był członkiem Rady c. k. powiatu kałuskiego, pełniąc funkcję członka wydziału, do około 1869. Był członkiem oddziału kałusko-doliniańsko-żydaczowskiego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego. Na przełomie lat 70./80. był też członkiem rady zawiadowczej Galicyjskiego Zakładu Zastawniczego i Kredytowego we Lwowie.
W 1882 wybrany został do Sejmu Krajowego z I kurii obwodu Żółkiew, z okręgu wyborczego Żółkiew, ponownie z tego samego okręgu w 1889 na kolejną, VI kadencję Sejmu. W 1884 został posłem do austriackiej Rady Państwa.
W 1880 kupił majątek Łuczycebiogram ze zdjęciem. Jego żoną była Melania Rulikowska (1842–1894), z którą miał trzech synów: Tadeusza (1866–1928, generał), Samuela (ur. 1867, jako rotmistrz poległ 15 lipca 1915), Wiktora (1869–1940, pułkownik, ofiara zbrodni katyńskiej). Według relacji rodzinnej utracił cały majątek grając w karty w Wiedeńskim Klubie Dżokejskim. Wobec związanego z tym braku majątku rodzinnego z tego względu jego trzej synowie podjęli służbę w C. K. Armii. Zmarł 17 października 1920.