Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej w Królestwie Polskim. Kształcił się w Gimnazjum Realnym w Warszawie. Studiował prawo najpierw w Bonn, później w Heidelbergu. Brał czynny udział w powstaniu styczniowym, organizując siły zbrojne i administrację w województwie płockim. W grudniu 1863 roku uwięziony przez władze carskie, po dwóch miesiącach wypuszczony, udał się na emigrację zagranicę, gdzie studiował ekonomię.
W 1867 roku osiedlił się w Krakowie, by dwa lata później osiąść we Lwowie. Pełnił tu funkcję dyrektora Banku Krajowego, a następnie dyrektora Galicyjskiego Banku Kredytowego (od 1873 r.). W 1877 roku został członkiem Rady Nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. W 1884 roku powołany przez sąd kuratorem Zakładu Włościańskiego, instytucji zrzeszającej 36 tysięcy rolników. Dzięki jego rozwiązaniom uratowano przed wywłaszczeniem większość członków organizacji.