Notoryjność powszechna oznacza, że dana informacja jest powszechnie znana (niedającej się oznaczyć liczbie osób) w miejscu, w którym toczy się proces. Polski Sąd Najwyższy wskazuje na wiedzę każdego rozsądnego i mającego życiowe doświadczenie mieszkańca miejscowości będącej siedzibą danego sądu i wymienia, że za powszechnie znane uważa się np. wydarzenia historyczne, polityczne, zjawiska przyrodnicze, procesy ekonomiczne lub zdarzenia normalnie i zwyczajnie zachodzące w określonym miejscu i czasie. Co do informacji historycznych, wskazuje, że powinny być one utrwalone w piśmiennictwie naukowym (…) w sposób zgodny z zasadami metodologii naukowej, a więc w oparciu o różnorodne źródła, ujawnione przez historyków. Powszechnie notoryjne mogą być także niektóre informacje geograficzne. Polski Kodeks postępowania cywilnego i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oprócz zwolnienia z obowiązku udowadniania takich informacji wyraźnie dozwalają sądowi brać je pod uwagę także wtedy, kiedy strony nie powołały się na nie (art. 213 § 1 k.p.c.Art. 187 § 3 ordynacji podatkowej i 106 § 4 p.p.s.a.).