Giovanni Sforza (ur. 5 lipca 1466 w Pesaro, zm. 27 lipca 1510 tamże) – włoski kondotier, pan na Pesaro i Gradarze od 1483 roku aż do śmierci. Najbardziej znany z małżeństwa z Lukrecją Borgią, które zostało anulowane oficjalnie z powodu jego impotencji w marcu 1497 roku.
Życie i małżeństwa Jako nieślubny syn Costanzego I Sforzy, był członkiem potężnego rodu Sforzów. Po śmierci ojca w 1483 odziedziczył ziemię Pesaro i Gradary.
W 1489 Giovanni ożenił się z Magdaleną Gonzagą, córką Federica I Mantui, która zmarła w następnym roku. Rodzina Borgiów postrzegała go jako wartościową partię do sojuszu z Księstwem Mediolanu i z pomocą kuzyna Giovanniego, kardynała Ascanio Sforza, w lutym 1492 zakończyła negocjacje w sprawie małżeństwa pomiędzy 26-letnim Giovannim i Lukrecją Borgią – trzynastoletnią, nieślubną córką papieża Aleksandra VI. Porozumienie miało miejsce w dniu 12 czerwca tego roku, a umowa przewidywała, że do wesela z Lukrecją Giovanni zatrzyma się w Rzymie i nie skonsumuje małżeństwa przez rok. Panna młoda wniosła posag w wysokości 31 tysięcy dukatów. Oficjalny ślub odbył się w Watykanie w 1493 roku.