Od 1968 roku produkowano wersję JerAZ-62I z nadwoziem izotermicznym do przewozu artykułów spożywczych – nie miała ona bocznych drzwi, a wnętrze nadwozia miało izolację termiczną i wewnętrzne poszycie z blachy aluminiowejJerAZ-762B, "Awtoliegendy SSSR" Nr 102, s.10. Produkowano je następnie w niewielkich seriach także na bazie kolejnych modeli; ostatnim był JerAZ-762WI. W 1969 powstał model z instalacją chłodniczą JerAZ-762R (od ros. refriżerator), lecz nie wszedł do produkcji. mały|Towarowo-osobowy JerAZ 762WGP (atrapa chłodnicy jest nieoryginalna) W latach 90. fabryka JerAZ znalazła się w niepodległej Armenii i podobnie jak inne poradzieckie zakłady, musiała konkurować na wolnym rynku, w zmienionej sytuacji ekonomicznej. W celu zwiększenia konkurencyjności, próbowano rozszerzyć gamę modeli. Furgon przeszedł odwrotną metamorfozę do jego powstania, gdyż opracowano mikrobus 762WJe, analogiczny do RAF-977. Nie był on jednak produkowany seryjnie, w odróżnieniu od wersji towarowo-osobowej JerAZ-762WGP, która zyskała stosunkowo dużą popularność ze względu na zwiększoną uniwersalność (ros. ЕрАЗ-762ВГП, od: W gruzo-pasażerskaja). Mieściła ona 7 osób wraz z kierowcą i miała częściowo przeszklone nadwozie, a w tylnej części przedział bagażowy. Jej ładowność wynosiła 575 kgJerAZ-762B, "Awtoliegendy SSSR" Nr 102, s.11.