Od 1948 do 1951 pełnił obowiązki szefa saperów 38 pułku piechoty. W 1951 r. został dowódcą 5 batalionu saperów, a następnie szefem saperów 4 Dywizji Piechoty. W latach 1959–1965 dowodził 5 Brygadą Saperów. Po ukończeniu Akademii Sztabu Generalnego w 1967 przeszedł do pracy w Instytucjach Centralnych Ministerstwa Obrony Narodowej, gdzie wykonywał obowiązki na stanowiskach: starszego inspektora szkolenia inżynieryjnego w Inspekcji Sił Zbrojnych (1967–1974) i następnie szefa Oddziału Szkolenia Szefostwa Wojsk Inżynieryjnych Ministerstwa Obrony Narodowej (1974–1977). „Oficer niezwykle pracowity i wymagający, zdyscyplinowany, postępujący zawsze zgodnie z regulaminami. Jako starszy inspektor Inspekcji Sił Zbrojnych, był postrachem kadry kontrolowanych jednostek, ze względu na swą dociekliwość i bezwzględną wymagalność, wręcz instrukcyjną. Usiłował w len sposób wpłynąć na podniesienie poziomu wyszkolenia inżynieryjno-saperskiego wojsk”.
Został pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym (Wólka).
Awanse podporucznik – sierpień 1944Jan Erbiński "Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Inżynieryjnych im. gen.