Często portretował też swoich przyjaciół z kręgu liberałów i ilustrados.
Rosario Fernández urodziła się w 1755 roku w Sewillii, występowała w teatrach w Madrycie, Barcelonie i w królewskich rezydencjach. Zawdzięczała swój przydomek mężowi Francisco Castellanosowi, który również będąc aktorem często grywał czarne charaktery, a w szczególności tyranów. Z tego powodu, a także ze względu na swój autorytarny charakter, partnerująca mu na scenie aktorka zyskała przezwisko La Tirana, czyli Tyranka. Małżeństwo nie było udane, a po rozstaniu z mężem i powrocie do Madrytu musiała szukać protekcji u księżnej Alby, aby móc dalej występować. Księżnę Albę i Goyę łączyła przyjaźń, zapewne dzięki tym koneksjom powstały dwa portrety Tyranki – pierwszy całopostaciowy ok. 1792 (La Tirana), a drugi w 1794. W czasie kiedy portretował ją Goya, aktorka podupadła na zdrowiu i wycofała się z życia artystycznego. Malarz przyjaźnił się z wieloma aktorami i aktorkami, których portretował. Oprócz Tyranki do jego kręgu należeli m.in. Rita Luna, Lorenza Correa, Isidoro Maiquez i Antonia Zárate.