thumb|Smaganie dziewcząt na Morawach (1910) thumb|Dziady śmigustne, rzeźby z Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Wielkanocne smaganie (czes. pomlázka, słow. šibačka, węg. sibala niem. schmackostern) – zwyczaj wywodzący się z obrzędów i praktyk pogańskich, obecnie związany z Poniedziałkiem Wielkanocnym, obchodzony w Czechach, Słowacji, Polsce i na północy Węgier. Dawniej był również dobrze zachowany w Prusach.
Etymologia i nazewnictwo
W Polsce zwyczaj był znany jako Śmigus (z różnymi wariantami tego słowa ). Na Kaszubach (gdzie oblewanie się wodą nie jest praktykowane) Poniedziałek Wielkanocny jest nazywany dëgòsem, a chłostanie dziewcząt jest określane jako dëgòwanié.
W literaturze czeskiej najczęściej stosowanym terminem dla tego zwyczaju jest Pomlázka. Pojęcie to jest wywodzone od czeskiego słowa pomládit (pomładzać) i może również odnosić się do samej rózgi wielkanocnej, która jest narzędziem stosowanym do smagania przy tym obrzędzie. Poza pomlázką Obrzęd ma w Czechach wiele regionalnych nazw, znanymi czeskimi określeniami dla tego zwyczaju są m.in. Mrskacka, Slehacka (na Morawach) oraz Smerkust (we wschodniej części krainy Czech).