Istniała zatem hermeneutyka religijna lub prawnicza, ale nie hermeneutyka ogólna. 1633 – Mianowany na profesora teologii na Uniwersytecie w Strasburgu. 1634-1666 – Wygłasza kazania południowe w katedrze w Strasburgu. Otrzymuje stanowisko dziekana (biskup) w kościele św. Tomasza w Strasburgu. 1657-58 – Zostaje pastorem w katedrze w Strasburgu. 1658-1666 – Otrzymuje zaszczytne stanowisko prezesa konwentu kościelnego.
Ważne miejsce w jego dziełach literackich oraz w bogatej korespondencji zajmują teologiczne spory ze środowiskami katolickimi i kalwinistycznymi, ale także walka przeciw Johnowi Dury’emu i Georgowi Calixtowi propagującym dążenie do połączenia kościołów luterańskiego i reformowanego. W dążeniu do uniwersalności kościelnej teologii widział u nich synkretyzm.
Do jego uczniów należeli i Philipp Jacob Spener, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli pietyzmu.
Jego głównym dziełem jest Der Mensch ein Wanderer, das Leben der Weg, die Heilige Schrift das Licht, Gott das Ziel, der Himmel die Heimat. W Hodosophia Christiana sive Theologia positiva ukazuje się jako pośrednik między ortodoksją luterańską a pietyzmem.