Pod jego dowództwem brygada była przodującym związkiem taktycznym Wojsk Obrony Powietrznej Kraju i została dwukrotnie wyróżniona przez Ministra Obrony Narodowej Medalem „Za Osiągnięcia w Służbie Wojskowej”. Absolwent zaocznych studiów na Wydziale Automatyki Politechniki Wrocławskiej (1979) oraz kursu operacyjnego w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie (1978). Od grudnia 1981 do września 1988 szef Wojsk Radiotechnicznych WOPK (do czerwca 1983 jako pełniący obowiązki). W 1985 ukończył Podyplomowe Studium Operacyjno-Strategiczne Akademii Sztabu Generalnego WPS. Czmur, W. Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Redakcja Czasopism WLOP – Dom Wydawniczy Bellona, Poznań – Warszawa 2003, s. 125–126.. Od września 1988 do 1 lipca 1990 dowódca 1 Korpusu OPK w Warszawie. W maju 1990 prezydent RP Wojciech Jaruzelski mianował go na stopień generała brygady. Od 1 lipca 1990 do 25 marca 1993 był dowódcą 1 Korpusu Obrony Powietrznej. 25 marca 1993 został pożegnany przez ministra obrony Janusza Onyszkiewicza w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku z dniem 14 kwietnia 1993.