Mięta długolistna (Mentha longifolia (L.) L.) – gatunek roślin należący do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Występuje w stanie dzikim w Afryce, południowej i środkowej Europie, w Azji. W Polsce jest pospolity na całym obszarze. Kenofit.
thumb|180px|left|Kwiatostan thumb|left|180px|Liść thumb|left|180px|Nasada liścia Morfologia Pokrój Roślina wieloletnia o intensywnym zapachu. Osiąga 20-100 cm wysokości. Jest owłosiona włoskami prostymi, lub kędzierzawymi. Łodyga Wzniesiona, luźno lub gęsto owłosiona, u nasady z podziemnymi rozłogami. LiścieJajowato-lancetowate lub lancetowate, ostro zakończone, o długości (4)5-9(11) cm. Brzegi ząbkowane lub piłkowane. Na dolnej stronie, a u niektórych form także na górnej, są białawo, szarawo lub sino owłosione, bądź kutnerowate. Tylko dolne mają bardzo krótki ogonek, pozostałe są siedzące. Kwiaty Różowe lub czerwonawoliliowe w kłosokształtnych kwiatostanach, o długości od 3 do 10 cm. Podsadki lancetowato-szydlaste. Kielich 10-nerwowy, o nerwach zakrytych przez włoski. Ma długość 1,5-3 mm i szydlaste lub lancetowate ząbki. Podczas owocowania dzwonkowaty kielich jest górą przewężony. Korona bladoliliowa, różowa lub fioletowa, o długości 5 mm. Owoce Delikatnie kropkowane rozłupki, o nieco owłosionych szczytach.