Przedłużył zatem swój kontrakt o kolejne dwa lata.
Dobrą formę potwierdził w 2011 roku, opuściwszy jedynie dwa kończące sezon zasadniczy spotkania z powodu kontuzji ścięgna, wystąpił w pozostałych szesnastu meczach Reds walnie przyczyniając się do ich końcowego triumfu w Super Rugby. Ewen McKenzie uznał go za najlepszego w defensywie zawodnika trenowanej przez siebie drużyny. Z powodu serii kontuzji opuścił pierwszą połowę następnego sezonu, w którym Reds ponownie znaleźli się w fazie play-off. Na gali rozdania nagród Reds we wrześniu 2012 roku otrzymał wyróżnienie Spirit of the Reds dla gracza utożsamiającego ducha zespołu zarówno na boisku, jak i poza nim.
W związku z przeprowadzką do Brisbane w lokalnych rozgrywkach klubowych został zawodnikiem Souths Rugby Club, w którym występował przez dwa lata, w pierwszym z nich docierając do finału rozgrywek. W 2011 roku przeniósł się natomiast do zespołu GPS Rugby, choć jego pozostałe sportowe zobowiązania nie pozwalały mu na występy w jego barwach.