Już wcześniej natomiast część standardowych furgonów była modyfikowana przez dodawanie różnych okien przez użytkowników.
Sprzedaż i eksploatacja thumb|IŻ 27151 w służbie poczty bułgarskiej, 1993 rok Z uwagi na swoją praktyczność, furgony IŻ, produkowane masowo, szeroko się rozprzestrzeniły w ZSRR. Z powodu swojej wysokości, popularnie były w Rosji nazywane kabłuk lub kabłuczok (каблук / каблучок – „obcas” lub „obcasik”). Spotykano też przezwisko pirożok („pierożek”, od rozwożenia artykułów spożywczych, podobnie jak wcześniejsze furgony). Cechą charakterystyczną radzieckiej gospodarki komunistycznej było to, że furgony i pick-upy uważane były za środki produkcji i nie mogły być sprzedawane użytkownikom prywatnym, a jedynie używane były jako samochody służbowe w różnego rodzaju instytucjach, przedsiębiorstwach państwowych i uspołecznionym handlu. Od 1975 roku do końcówki lat 80. istniał nawet zakaz rejestrowania takich samochodów prywatnych. Furgony znalazły również szerokie zastosowanie w uspołecznionych usługach (ros. Służba byta), zarządzanych przez specjalne ministerstwa na poziomie republik. Istniały też warianty specjalistyczne, między innymi, produkowano na ich bazie w Riazaniu od 1982 roku samochody warsztatowe RBTM dla ekip naprawczych sprzętu elektronicznego i gospodarstwa domowego.