RAF-977 Łatwija (ros. РАФ-977 Латвия, łot. RAF-977 Latvija) – samochód użytkowy produkowany w latach 1958–1975 w ZSRR, przez łotewskie zakłady RAF. Podstawową wersją nadwozia był mikrobus do przewozu osób; budowano także typowe sanitarki oraz nieliczne wersje specjalistyczne.
Historia powstania Pierwszym i zarazem głównym producentem mikrobusów w ZSRR była państwowa fabryka RAF w Rydze, w ówczesnej Łotewskiej SRR. Nietypowe dla centralnie zarządzanego przemysłu motoryzacyjnego ZSRR było to, że prace nad konstrukcją mikrobusu, opartego na podzespołach samochodu osobowego, rozpoczęto tam w latach 50. z własnej inicjatywy inżynierów fabryki, bez zlecenia ani finansowania ze strony władz, które w tym czasie dawały priorytet transportowi zbiorowemu opartemu na większych autobusach. Głównym inżynierem zakładów był wówczas Laimonis Klēge. Nowy samochód częściowo wzorowano na niemieckiej klasycznej konstrukcji VW Transporter T1, między innymi w zakresie sylwetki wagonowego samonośnego nadwozia. Ponieważ jednak samochód miał być oparty na podzespołach samochodu osobowego GAZ-M20 Pobieda, zastosowano zupełnie inny układ napędowy, niż w niemieckiej konstrukcji, z silnikiem z przodu, umieszczonym pod osłoną między kierowcą a pasażerem. Przez to, można było uzyskać równą podłogę i pełnowymiarowe drzwi w tylnej części.