Szczegółowe informacje o zbiorach znajdowały się w katalogach poszczególnych jednostek. Były to katalogi alfabetyczne i rzeczowe (w większości bibliotek: katalog działowy). W Krakowie, Lublinie, Lwowie i Równem wydano także katalogi drukiem katalogi. W Dziennikach Urzędowych KOS zamieszczano wykazy nowych nabytków. Biblioteki pedagogiczne nie tylko gromadziły, opracowywały i udostępniały książki i czasopisma, prowadziły działalność informacyjną, ale w celach propagowania czytelnictwa i szerzenia wiedzy pedagogicznej organizowały różne imprezy.
Pierwsza samorządowa biblioteka pedagogiczna powstała w Łodzi w 1921 roku, finansowana była z kasy miejskiej oraz składek nauczycielskich. Ta, z braku funduszy, po czterech latach upadła, ale jej zadania i większość zbiorów przejęła powołana w 1925 roku Centralna Biblioteka Pedagogiczna. W ciągu następnych czternastu lat biblioteki pedagogiczne zakładano przy wszystkich kuratoriach.
Po II wojnie światowej przystąpiono do reaktywacji przedwojennych placówek. Działania te zakończono w 1957 roku, kiedy powołano do życia sieć bibliotek pedagogicznych.