Stypendysta między innymi Fundacji im. Alexandra von Humboldta, Fundacji Naumanna, Oxford Hospitality Scheme i Cambridge Hospitality Scheme. Przez wiele lat prowadził badania naukowe za granicą, przede wszystkim w Geschwister Scholl Institut für Politische Wissenschaften i Institut für Zeitgeschichte w Monachium, w Nuffield College w Oksfordzie, Jesus College w Cambridge, na Wydziale Filozofii Uniwersytetu w Tybindze (Fachbereich Geschichtswissenschaften) i na Uniwersytecie w Marburgu (Fachbereich Geschichte und Kulturwissenschaften).
Dorobek Pierwotnie zajmował się historią myśli politycznej. Jego pozycję naukową ugruntowały prace: Od chaosu do ładu. Carl Schmitt i problem tego, co polityczne (1992), Państwo i społeczna gospodarka rynkowa. Główne idee polityczne ordoliberalizmu (1994) i Konserwatyzm. Zarys dziejów filozofii politycznej (1998). Wczesny dorobek wyróżnia zainteresowanie myślicielami, którzy często dopiero po kilku, a nawet kilkunastu latach zaczęli przyciągać uwagę innych badaczy. Zainicjował polskie badania nad ideami politycznymi Hanny Arendt, Erica Voegelina, Leo Straussa, Michaela Oakeshotta, a także wczesnymi ideami filozofów z kręgu szkoły frankfurckiej.