Do oznaczania zębów mlecznych Haderup zdecydował się używać również cyfr arabskich, jednak dla rozróżnienia ze stałymi pozycję zęba mlecznego poprzedzał literą l (łac. lacteus – mleczny), później zmieniono literę na jedno zero wiodące.
Wadą systemu jest brak możliwości zapisu cyfrowego oznaczanych kątów, gdyż znaki „+” i „-” dla systemów komputerowych oznaczają działania na liczbach.
Jest to najbardziej rozpowszechniony system w Skandynawii.
(zęby stałe) 8+ 7+ 6+ 5+ 4+ 3+ 2+ 1+ +1 +2 +3 +4 +5 +6 +7 +8 8- 7- 6- 5- 4- 3- 2- 1- -1 -2 -3 -4 -5 -6 -7 -8
(zęby mleczne)
05+ 04+ 03+ 02+ 01+ +01 +02 +03 +04 +05
05- 04- 03- 02- 01- -01 -02 -03 -04 -05
Przykłady:
(zęby stałe) • 6+ – prawy górny pierwszy trzonowiec („prawa górna szóstka”) • +1 – lewy górny pierwszy siekacz („lewa górna jedynka”) • 3- – prawy dolny kieł („prawa dolna trójka”) (zęby mleczne) • 04+ – prawy górny pierwszy trzonowiec mleczny („prawa górna czwórka mleczna”) • +02 – lewy górny drugi siekacz mleczny („lewa górna dwójka mleczna”)