W 1928 Karsch przeniósł się do Berlina po podpisaniu kontraktu z galerią Nierendorf, w tymże roku jego prace wystawiono na dwóch wystawach w Berlinie. Karschowie rozwiedli się latem 1929 roku, a Meta poślubiła Josefa Nierendorfa, właściciela galerii. W latach 30. XX wieku Joachim Karsch mieszkał w Berlinie-Wilmersdorfie, w 1932 roku otrzymał brązowy medal za pracę plastyczną Stabwechsel w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury w Los Angeles. W tym okresie podróżował m.in. na południe Francji oraz skorzystał ze stypendium w Villa Massimo. W 1933 roku poślubił Liesbeth Wiemer. W 1937 roku jego dzieło Czytająca para zostało skonfiskowane z Muzeum Folkwang w Essen jako sztuka wynaturzona.
W 1942 roku otrzymał intratne zlecenie od miasta Gdyni na kaplicę cmentarną. Rok później jego berlińska pracownia została całkowicie zniszczona przez atak bombowy, a siedem rzeźb, które były przechowywane w siedzibie również uległo zniszczeniu przez bomby. W lutym 1945 roku żołnierze armii radzieckiej zajęli jego mieszkanie w Gądkowie Wielkim oraz celowo zniszczyli jego dzieła. Po tych wydarzeniach w nocy z 10 na 11 lutego popełnił wraz z żoną samobójstwo. Jedną z możliwych przyczyn tego kroku była chęć uniknięcia deportacji na wschód. Ciała artysty i jego żony zostały znalezione i pogrzebane przez sąsiadów.