5. Co uczynił przy wieczerzy, Chrystus wskazał, że należy Spełniać dla pamięci nań. Pouczeni tą ustawą, Chleb i wino na bezkrwawą Odkupienia święcim dań.
6. Dogmat dan jest do wierzenia, Że się w Ciało chleb przemienia, Wino zaś w Najświętszą Krew. Gdzie zmysł darmo dojść się stara, Serca żywa krzepi wiara Porządkowi rzeczy wbrew.
7. Pod odmiennych szat figurą, W znakach różnych, nie naturą, Kryje się tajemnic dziw. Ciało strawą, Krew napojem, Cały jednak z Bóstwem swoim W obu znakach Chrystus żyw.
8. Przez biorących nie łamany, Nie pokruszon, bez odmiany, Cały jest w tej uczcie bran. Bierze jeden, tysiąc bierze, Ten, jak tamci, w równej mierze, Wzięty zaś nie ginie Pan.
9. Biorą dobrzy i grzesznicy, Lecz się losów przyjrz różnicy Życie tu, zagłada tam. Złym śmierć niesie, dobrym życie Patrz, jak w skutkach rozmaicie Czyn ujawnia się ten sam.
10. Kiedy łamie się osłona, Niech cię wiary głos przekona że to kryje okruszyna, Cząstka, co i całość wprzód. Rzecz się sama nie rozrywa Znaku łamią się ogniwa, Przez co stan i postać żywa Znaczonego nie zna szkód.
11. Oto chleb Aniołów błogi, Dan wędrowcom pośród drogi, Synów chleb prawdziwy mnogi, rzucać go nie można psom. Figur głoszą go osłony Izaak na stos wiedziony, Jagniąt Paschy krwawe zgony, Manna ojcom dana w dom.