Problemy zdrowotne, ruchy na rzecz oczyszczenia i rewitalizacji obszaru W 1976 roku dwóch reporterów z Niagara Falls Gazette, David Pollak i David Russell, podczas testów pomp ssących, w pobranych próbkach natrafili na chemiczne zanieczyszczenia. Sprawa tymczasowo ucichła, ale w 1978 roku, reporter Michael Brown, prowadząc nieformalną ankietę „od drzwi do drzwi”, odkrył wśród lokalnej społeczności wiele wad wrodzonych, takich jak powiększone głowy czy zniekształcone ręce i nogi. Doradził mieszkańcom, by utworzyli grupę protestacyjną. Na jej czele stanęła Karen Schroeder, której córka miała około 12 wad wrodzonych. Ministerstwo Zdrowia Nowego Jorku rozpoczęło śledztwo, w wyniku którego znaleziono odbiegający od średniej wskaźnik poronień. Na terenie składowiska został ogłoszony stan alarmowy, a 2 sierpnia 1978 roku Brown, autor ponad stu artykułów o wysypisku, badający również tam wody głębinowe, odkrył, że obszar składowania odpadów był trzy razy większy niż oficjalnie opisano. Przypuszczalnie wychodził poza granice strefy ewakuacji. Jednocześnie odkrył wysokie stężenie dioksyn.