W trakcie postępującego śledztwa, Gibbs odkryła niebezpieczne substancje chemiczne w sąsiednim kanale. Rozpoczęło to dwuletnią kampanię, by wykazać, że prawdziwym odpowiedzialnym za pojawiające się problemy zdrowotne jest Hooker Chemical. Kampania została zignorowana zarówno przez Hooker Chemical (będący już wtedy częścią Occidental Petroleum), jak i przez rząd, który twierdził, że nie ma żadnych powiązań między sytuacją zdrowotną mieszkańców, a chemicznymi toksynami zakopanymi w kanale. Mieszkańcy, nie mogąc przedstawić dowodów na chemiczne zanieczyszczenia, nie mieli szans. Dodatkowo podczas procesu nie mogli sprzedać swoich domów i wyprowadzić się. Eckhardt C. Beck (administrator II Regionu z ramienia EPA w latach 1977–1979), odwiedzając Love Canal, dostrzegł obecność toksycznych substancji. Potwierdził m.in. obumieranie drzew, zanieczyszczenia wód oraz przypadki poparzeń dzieci podczas zabawy na podwórkach. Robert Whale, nowojorski Komisarz Zdrowia wizytując Love Canal potwierdził, że problem jest poważny i życie nad wysypiskiem może przynosić poważne konsekwencje zdrowotne. Przestrzegał mieszkańców, by nie schodzili do piwnic ani nie jedli owoców i warzyw z przydomowych ogrodów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Katastrofa w Love Canal · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.