Jest on oryginalnym myślicielem, który pozostaje jednak pod wpływem antyklerykalizmu i pozytywizmu naukowego swoich czasów. Skandal, jaki wywołała jego książka La folie de Jesus (Szaleństwo Jezusa), zwłaszcza w kręgach konserwatywnych i religijnych, spowodował, że ograniczono się do traktowania jego prac przede wszystkim, jako krytyki samych fundamentów wiary religijnej. O ile trudno jest zakwestionować zjadliwość antyklerykalizmu autora, która wyjaśnia, podobnie jak czynił to Freud w tej samej epoce, (np. w Die Zukunft einer Illusion (Przyszłość pewnego złudzenia)), potrzebę religii jako objaw patologiczny, nie można jednakże ograniczyć zakresu zainteresowań Charlesa Bineta w tej kwestii.
W Le Haras humain (pierwsze wydanie z 1918 roku – Wydawnictwo Albin Michel), rozwija on ogólną teorię antropologiczną, która opiera się na potrzebie nowej edukacji w oparciu o wybór osób z największym potencjałem w odniesieniu do ich przyszłej roli w społeczeństwie.