Wasilij Grigorjewicz Bogowoj, ros. Василий Григорьевич Боговой (ur. 28 lutego 1893 r. we wsi Parczinskaja w guberni archangielskiej, zm. 26 października 1937 w Moskwie) – rosyjski działacz rewolucyjny, radziecki wojskowy, dyplomata, funkcjonariusz służb specjalnych.
Ukończył szkołę podstawową w Szenkursku. Następnie pracował fizycznie w Szenkursku, a potem Archangielsku. W tym czasie zaangażował się w działalność rewolucyjną. Opowiadał się za wprowadzeniem w Rosji ziemstw. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Służył jako podoficer w Kronsztadzkiej Brygadzie Saperów.
Brał czynny udział w rewolucji lutowej 1917 r. Był członkiem Partii Socjalistów-Rewolucjonistów (tzw. eserów). Po rewolucji październikowej został przewodniczącym Szenkurskiej Rady Delegatów Chłopskich. Na pocz. 1918 r. przeszedł do bolszewików. Stanął na czele Szenkurskiego Ujezdnego Wojenkomu, zajmującego się organizowaniem oddziałów wojska bolszewickiego. W 1919 r. objął dowództwo oddziału partyzanckiego, przekształconego w regularną kompanię piechoty. Jesienią 1919 r. został dowódcą 156 Pułku Strzeleckiego 18 Dywizji Strzeleckiej. Następnie dowodził kolejno 160 i 499 Pułkami Strzeleckimi. Uczestniczył w wojnie z Polską.