Ludwik Krause (Krauze) (ur. 26 października 1856 w Kaliszu, zm. 21 grudnia 1922 w Warszawie) – polski chirurg.
Życiorys Był synem Samuela. Ukończył Męskie Gimnazjum Klasyczne w Kaliszu jako ekstern. Ukończył studia na wydziale medycznym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego i 8 grudnia 1881 otrzymał dyplom lekarza. Za rozprawę Wpływ soli salicytowych na ustrój otrzymał srebrny medal. Po skończeniu studiów uczył się chirurgii u Ludwika Chwata w Szpitalu Starozakonnych (na Pokornej) w Warszawie. Był jego asystentem przez 6 lat. Uczył się wtedy także u Theodora Billrotha w Wiedniu. Opublikował około 20 artykułów. M.in. ogłosił pracę opartą na dwustu tracheotomiach. Obronił doktorat na ten temat w 1894 na Uniwersytecie w Dorpacie. W 1896 zostaje nadetatowym ordynatorem oddziału chirurgicznego w Szpitalu Starozakonnych na miejsce ustępującego Ludwika Chwata, a w 1898 ordynatorem etatowym. Następnie pracował w Szpitalu Starozakonnych na Czystem. Był członkiem sekcji chirurgicznej Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego. Był współwłaścicielem od 1895 pisma „Medycyna”.
Zmarł na nowotwór. Został pochowany w Warszawie na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej.