Na to może wskazywać późniejsza nazwa Valdoltra (Vale d’Oltra – po włosku dolina z drugiej strony, później zwana Val d’Oltra).
Rzymskie pozostałości Z czasów cesarstwa rzymskiego był na zboczu nad Ankaranem (dzisiejsze Hrvatini) posterunek rzymskiej straży drogowej (resztki fundamentów widać w Božičach), dla nadzoru nad rzymską drogą, która biegła przez Škofije, zboczem Tinjanu i Miljskich hribów (jej pozostałości widać na skrzyżowaniu Bivje, które też na starych mapach ma zapisaną nazwę Ancarano).
Z czasów rzymskich, może nawet greckich, mają pochodzić też znaleziska, które wykopano przy wzgórzu Srmin.
Rozbudowa W IX w. kazał ówczesny biskup triesteński wybudować mały kościół poświęcony św. Apolinaremu Gaselskiemu (Sant'Apollinare del Gasello), gdyż miejsce to zwało się wtedy Gasello. W 1072 biskup triesteński Adalger podarował kościół św. Apolinarego z całą przypadającą posesją benedyktyńskiemu klasztorowi św. Mikołaja (San Niccolò) z Wenecji.
Benedyktyni powiększyli swoją posesję, tak, że zaczęła się rozszerzać poza granice Ankaranu na Koper i zachodnie wybrzeże Istrii aż do Poreča. Klasztor, który powstał wraz z rozszerzeniem jest najstarszą budowla w Ankaranie i jego turystyczną i kulturalną atrakcją. Klasztor później został nazwany San Niccolò (Mikołaj z Miry).