W 1892 odziedziczył tytuł szlachecki zmarłego ojca i tym samym został członkiem Izby Lordów. W czerwcu 1895 przyjął nominację na stanowisko gubernatora Nowej Południowej Walii, które oficjalnie objął w listopadzie tego samego roku. Okres jego urzędowania uważa się za czas politycznej stabilności w kolonii, którą przez cały ten czas rządził premier George Reid. W marcu 1899 podał się do dymisji i postanowił niezwłocznie powrócić do Anglii, motywując to planami matrymonialnymi swojego najstarszego syna. Po powrocie do kraju przeszedł na polityczną emeryturę, na której przeżył jeszcze siedem lat. Zmarł 22 listopada 1906 w wieku 65 lat.
Bibliografia
Kategoria:Gubernatorzy Nowej Południowej Walii Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1868–1874 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1880–1885 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1885–1886 Kategoria:Parowie dziedziczni Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1906 Kategoria:Ludzie urodzeni w Plymouth