Narmeln, także Polsk, Polski – dawna wieś rybacka na Mierzei Wiślanej nad Zalewem Wiślanym, przy granicy z Polską, najdalej na zachód wysunięty punkt Federacji Rosyjskiej. Historycznie jest to jedyna miejscowość w granicach Federacji Rosyjskiej, która wchodziła bezpośrednio (nie jak lenne Prusy) w skład Królestwa Polskiego do 1793 r. (zob. dalej Przynależność polityczna i nazwy w dziejach).
Miejscowość rozciągnięta wzdłuż wąskiego pasa niskiego brzegu Zalewu Wiślanego, osłonięta była od północy potężnym, stromym, wałem wydmy sięgającej 30 metrów, który stale zagrażał zabudowie. Do dziś na wschód od dawnej wsi zachowały się największe na Mierzei Wiślanej ruchome wydmy (ros. diuny żywyje) sięgające 24 metrów.
Historia Po raz pierwszy miejscowość została wymieniona pod nazwą „Ermelen” w dokumencie z 1489 r. wydanym przez radę miasta Gdańska, w którym przyznano prawo wyszynku karczmarzowihttp://westpreussen.we.funpic.de/Kahlberg/kahlberg8/kahlberg_8.htm. . Podczas polsko-szwedzkiej wojny (1626–1629) piaski zasypały 12 domów. W XVII wieku pojawiła się nazwa „Polski” (w tym zapisie w języku niemieckim), rzadziej Polsk, mogąca pochodzić od nazwiska właściciela miejscowości, albo nawet granicznego położenia po stronie polskiej granicy na mierzei. Do 1878 r.