Hiacyntowiec, hiacyncik (Hyacinthoides) – rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. Obejmuje 11–12 gatunków występujących w zachodniej Europie (kwitną wiosną) i w górach Afryki północno-zachodniej (te zakwitają głównie jesienią i zimą). Przedstawiciele rodzaju uprawiani są w ogrodach w strefie klimatu umiarkowanego, skąd okazjonalnie rozprzestrzeniają się i dziczeją (np. w Ameryce Północnej). thumb|Hiacyntowiec hiszpański thumb|Masowo kwitnący hiacyntowiec zwyczajny w lesie w Wielkiej Brytanii Morfologia Pokrój Bylina z odnawiającą się corocznie cebulą tworzoną przez kilka mięsistych, rurkowatych łusek. Liście Nieliczne i tylko odziomkowe. Równowąskie lub lancetowate, płaskie. Kwiaty Zwisające, w liczbie do 30 zebrane w groniasty kwiatostan na szczycie głąbika, wsparte dwiema, równowąskimi przysadkami. Listki okwiatu wolne, o długości 15–20 mm, z pojedynczą żyłką, tworzące rurkę lub rozpostarte, wywinięte na końcach. Listki niebieskie, białe lub rzadko różowe (u odmian uprawnych), wonne. Pręcików 6, o nitkach przyrośniętych do listków okwiatu. Zalążnia górna, trójkomorowa, z miodnikami. W każdej komorze rozwija się od 1 do 10 zalążków.