Po napaści 17 września 1939 Sowietów na Polskę walczył w rejonie Kowla z wojskami sowieckiego agresora, gdzie dostał się do niewoli, skąd wkrótce udało mu się zbiec z konwoju do obozu. Za okazane męstwo na polu walki był przedstawiony do odznaczenia Virtuti Militari V klasy. Jesienią 1939 przedostał się do Stalowej Woli, gdzie zamieszkał u swego brata. Podjął pracę jako palacz w Hucie Stalowa Wola. W związku z zarządzeniem niemieckiego okupanta nakazującym pod groźbą kary śmierci rejestrację oficerów WP, musiał się ukrywać.

W 1940 podjął działalność konspiracyjną w szeregach Narodowej Organizacji Wojskowej. Należał do grona organizatorów struktur konspiracyjnych NOW na terenie Stalowej Woli, potem w powiecie sanockim. Po scaleniu NOW z Armią Krajową od 1942 czynny w AK. W 1944 mieszkał na kwaterze konspiracyjnej u Władysława i Marii Niemców w Bażanówce. W maju 1944 mianowany komendantem obwodu AK Sanok, podległego pod Okręg Krakowski AK, Inspektorat Jasło. W czasie akcji „Burza” miał swoją kwaterę w mieszkaniu dr Adama Gilewicza w Sanoku. Był przewidywany na stanowisko dowódcy I baonu odtwarzanego w AK 5 pułku strzelców konnych.