W latach 1955–1958 był kierownikiem Katedry Astronomii UJ, a po utworzeniu Obserwatorium Astronomicznego – kierownikiem Katedry Astronomii Teoretycznej i Geofizyki Astronomicznej (w latach 1958–1974). W latach 1970–1974 był również dyrektorem Obserwatorium Astronomicznego UJ. W latach 1959–1962 piastował funkcję prorektora Uniwersytetu Jagiellońskiego ds. dydaktycznych, a w kolejnych 3 latach – stanowisko prorektora ds. nauki.

W latach 1958–1964 był prezydentem Komisji 17 „Ruchu i Figury Księżyca” Międzynarodowej Unii Astronomicznej, a następnie w latach 1964–1967 – wiceprezydentem nowo utworzonej Komisji Księżyca. W ramach pracy w tej komisji aktywnie uczestniczył w działalności Komitetu Nomenklatury Księżycowej Międzynarodowej Unii Astronomicznej, znacząco przyczyniając się do nazwania jednego z księżycowych kraterów nazwiskiem Skłodowska.

Był promotorem 8 prac doktorskich. Poza pracą na UJ prowadził również zajęcia dla studentów krakowskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej. W 1975 roku przeszedł na emeryturę.

Po śmierci został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Wiśle w dniu 7 czerwca 1996 roku.