Złagodził politykę rusyfikacji ziem litewskich i białoruskich prowadzoną przez jego poprzedników, wprowadzał jedynie na podległym sobie obszarze rosyjskie prawodawstwo, sądownictwo i szkoły ludowe, kontynuował budowę kolei. Jego polityka sprawiła, iż był oskarżany o sprzyjanie Polakom.
W latach 1874–1876 kierował III Oddziałem i Oddzielnym Korpusem Żandarmów.
Życie prywatne Jego żoną była Jekatierina Wasiljewna Oboleńska (1820–1871). Gdy Aleksandr Potapow był generał-gubernatorem wileńskim, jego małżonka silnie angażowała się w działalność dobroczynną. W 1871 zaraziła się cholerą, odwiedzając chorych w wileńskim szpitalu, i zmarła. Dla jej upamiętnienia Aleksandr Potapow wzniósł w Wilnie, w pobliżu letniego pałacu gubernatorów, cerkiew św. KatarzynyG. Szlewis, Православные храмы Литвы, Вильнюс, Свято-Духов монастырь, 2006, , s. 103-104..
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1886 Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Generał-gubernatorzy wileńscy Kategoria:Uczestnicy wojny krymskiej (strona rosyjska) Kategoria:Szefowie III Oddziału Kancelarii Osobistej Jego Cesarskiej Mości