Architektura i wnętrze kościoła Świątynia jest konstrukcji zrębowej, orientowana z kwadratową wieżą. Szkielet wieży wykonany został w 1702 roku z pionowych słupów, do których umocowano drewniane belki. Obiekt nakryty jest dachem czterospadowym z wypukłym cebulastym zakończeniem. Dach nad nawą i prezbiterium jest w formie dachu siodłowego, którego cechują trójkątne ściany boczne, zwane szczytami. Ściany zewnętrzne pokryte są gontem, a od strony północnej kościoła występują niskie soboty wsparte na słupach. W kościele zachowało się wiele zabytkowego wyposażenia: dzwon z 1521 roku, ambona pochodząca z XVIII wieku, barokowe rzeźby św. Jana Nepomucena i św. Ignacego Layoli, obraz św. Anny Samotrzeciej z XVII wieku, chrzcielnica, obrazy Drogi Krzyżowej z XVIII wieku, neogotycki ołtarz główny z figurami św. Piotra i św. Pawła, obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem wśród świętych, konfesjonał z XIX wieku, prospekt organowy z 1942 roku, którego autorem był J. Kloss. Kościół odnawiany był na przełomie lat 50. i 60. XX wieku, a następnie w latach 70. XX wieku. Wymieniono wówczas gonty, odeskowano wnętrza, zmieniono formy podcienia oraz wzmocniono fundamenty i konstrukcję wieży. Kolejny remont przeprowadzony został w 1998 roku wymieniając m.in. instalację elektryczną oraz okna w zakrystii.