Ernest Wittmann (ur. 7 lutego 1909 w Żylinie, zm. 2 września 1995 w Londynie) – polski tenisista pochodzenia żydowskiego, reprezentant polski, medalista III Makabiady z 1950 roku.
Życiorys W okresie kariery sportowej w Polsce był zawodnikiem Żydowskiego Towarzystwa Sportowego Jutrzenka Kraków, od 1930 Katowickiego Klubu Tenisowego, a następnie w latach 1933–1938 WKS Legia Warszawa. Członek reprezentacji Polski w Pucharze Davisa w latach 1932–1937. W tym okresie był głównie rezerwowym, co wynikało z doskonałej formy Józefa Hebdy i Ignacego Tłoczyńskiego. Mimo wszystko należał do czołówki polskiego tenisa lat 30. XX wieku. Ostatecznie w reprezentacji wystąpił dwa razy, pierwszy raz w meczu Polska-Włochy w 1933 roku w Warszawie, który zakończył się porażką Polski 2:3 oraz w meczu Polska-Estonia w Tallinnie w 1934 roku, wygranym przez Polskę 5:0 (wystąpił w parze deblowej z Ignacym Tłoczyńskim).