W latach 30. i 40. XX wieku współwyznawcy z Australii i z Europy działali w miastach, takich jak Szanghaj, Pekin, Tiencin, Qingdao, Beidaihe, Yantai, Weihai, Kanton, Shantou, Xiamen, Fuzhou, Hankou oraz Nankin. Inni przybyli tzw. Drogą Birmańską i działali w Baoshan, Chongqingu i Chengdu. Miejscowi wyznawcy prowadzili działalność ewangelizacyjną w Shaanxi oraz Ningbo. 21 października 1931 roku dwóch pierwszych mieszkańców Chin zostało ochrzczonych w Szanghaju. W latach 1933–1937 pewne małżeństwo misjonarzy z Australii głosiło w 13 głównych miastach Chin.
W roku 1936 na kongres w Szanghaju przybyło około 20 osób, a 9 zostało ochrzczonych. W 1939 roku do Chin przyjechało trzech niemieckich głosicieli, aby wesprzeć działalność w tym kraju. W roku 1940 – John Wilfred z Nowej Zelandii.
W maju 1941 brytyjskie władze kolonialne Birmy obłożyły zakazem publikacje Świadków Jehowy. Ażeby je uchronić przed konfiskatą i możliwym zniszczeniem, sporą ich część przewieziono do Chin. Podczas rocznego pobytu w Chinach Fred Paton i Hector Oates rozpowszechnili te kilka tysięcy publikacji religijnych. Osobiście rozmawiali też o swej wierze z ówczesnym przywódcą Chin Czang Kaj-szekiem. Władze kolonialne zamknęły Biuro Oddziału w Szanghaju. Wyłoniły się małe grupy wyznawców w Baoshan i Chongqingu.