Strój ludowy można podzielić na dwie grupy: Strój codzienny – wykonany z najgorszych materiałów samodziałowych (lnianych, wełnianych), bez dbałości o jego kolorystykę; przede wszystkim były to spodnie, koszule i spódnice uszyte z płótna lnianego Strój świąteczny – ten wciąż ulegał przemianom, głównie na skutek wpływu mody z zewnątrz. Był to strój o różnym wzornictwie i kolorystyce, a z biegiem czasu i rozwojem przemysłu włókienniczego, na wsi obok tkanin samodziałowych pojawiły się materiały fabryczne, tj. jedwab, aksamit, ozdoby pasmanteryjne.
Na terenie Mokrska tradycyjny strój szybko zanikł, szczególnie ten noszony przez mężczyzn. Na przełomie XIX i XX w. mężczyźni zaopatrywali się w kożuchy baranie, buty i czapki na najważniejszym jarmarku w Wieluniu dnia 29 września. Mniej zamożni mieszkańcy gminy Mokrsko, wybierając się zimą w dalszą podróż, ściągali kożuchy w pasie słomianym powrósłem. Kolejnym elementem, były buty. Szyto je z miękkiej skóry, którą fałdowano wokół kostek – zwano je wówczas „karbówkami” Sprzedawano modele z obcasami wyższymi lub niższymi. Moda na karbówki trwała do pierwszej wojny światowej. Ubierano je w dni świąteczne oraz kiedy wybierano się poza granice wioski.